09-04-05

verslag 4

Donderdag 3 maart.

's Morgens informeren we naar het weer.  Het zal wisselvallig zijn met af en toe een bui.  Op het ogenblik regent het niet.  We gaan Valverde verkennen waar we gisteren door de regen en de mist niets van hebben gezien.  Door Valverde, dat tegen een heuvel is aangebouwd, lopen twee hoofdwegen die met elkaar verbonden zijn door steile straatjes.  Als je hier woont en je moet naar de winkel of op bezoek heb je in ieder geval een goede conditie nodig.  Het stadje telt 2000 inwoners.  Men vertelt ons dat iedereen elkaar kent want ergens is men wel familie van elkaar.  Huwelijken met 500 genodigden zijn geen uitzondering.  Er wordt dan veel gedanst en gedronken en uitbundig gezongen.  Als ze hierbij de sterke El Hierro wijn schenken, kan ik dat best geloven.
Daar het weer redelijk is, alleen een beetje fris, maken we onze geplande wandeling van Valverde naar Charco Mansa.  Dit laatste is gelegen aan de kust en daardoor moeten we 600 meter afdalen.
Halverwege komen we voorbij het dorpje Echedo dat omgeven is door wijngaarden.  Het karakteristiek boeket van de wijn is te danken aan de gunstige zonnestraling en de mineraalrijke lava as waarin de wijnranken geplant zijn.  Het is een mooi dorpje en men is bezig de oude huizen te restaureren.  Nu volgt een afdaling naar de kust.  Met de auto gaat dat via vele haarspeldbochten.  Ons wandelpad snijdt die bochten af en gaat dus steil naar beneden.  Door de weelderige begroeiing is het pad soms moeilijk te zien.  We moeten ons weer schrap zetten, willen we het pad niet als schuifaf gebruiken en zo in het zwembad van Charco Mansa plonsen.  Het is een natuurlijk zwembad in een baai, omringd door basaltrotsen, gevormd door de hevige branding.  Bij vloed en ruwe zee kun je hier beter niet zwemmen.  En momenteel gaat de zee hevig te keer.  Door openingen in de rotsen spuit het water omhoog als fonteinen. 

 

 

3 Spanjaarden,  2 mannen en een vrouw, wagen het toch.  Ze kleden zich zondermeer uit en springen in hun onderbroek in het water.  Dat het water koud is horen we duidelijk aan hun indianenkreten.  Ze zijn vlugger uit het water dan erin.  Ze haasten zich naar hun auto die in de zon staat.  De zon schijnt wel maar de wind maakt het koud zeker als je nat bent.

De terugweg is natuurlijk een steile klim omhoog en alsof dat nog niet erg genoeg is, krijgen we ook nog een regenbui.  Gelukkig duurt die maar een kwartiertje.  In Echedo nemen we de afslag naar Gualisancho.  Het is een mooie rustige weg met hier en daar een huisje en zicht op de vulkaan La Cancela.


 

De weergoden zijn ons vandaag min of meer gunstig gezind geweest.  Ik hoop dat ze morgen ook goed gezind zijn. 





17:34 Gepost door Elly en Albert | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Charco Manso niet mansa, maar manso

Gepost door: Rita | 31-12-05

De commentaren zijn gesloten.