09-04-05

verslag 3

Woensdag 2 maart

 

We beginnen aan onze eerste wandeltocht van Tamaduste naar Valverde.  Het is bewolkt en na een half uurtje begint het te regenen.  Er van overtuigd dat het hier nooit lang zal regenen, stappen we verder.  Maar de regen en de wind nemen in hevigheid toe en het wordt mistig.  Daardoor zien we niet meer welke kant we uit moeten.  De wandelpaden staan niet aangegeven en zijn ook niet gemarkeerd.  We halen kaart en kompas boven en besluiten een kleine asfaltweg te volgen die op de grote weg uitkomt.  We gaan via deze weg verder naar Valverde.  Het is steeds klimmen want Valverde ligt op 575 meter.  Hoe hoger we komen hoe meer we in de wolken lopen.  We zien amper 20 meter ver en de regen blijft aanhouden.  Plots stopt er een auto.  De bestuurder doet teken dat we mogen meerijden.  Dat laten we ons geen 2 maal zeggen.  De auto is eigenlijk een oude rammelkar die in eerste instantie weigert te vertrekken.  Het gaat hier dan ook steil omhoog.  Bij een 2e poging lukt het wel.  De man zet ons af in het centrum van Valverde waar we hem uitgebreid bedanken.  Zo is het maar weer eens bewezen dat het meestal de mensen zijn die zelf het minst hebben, het meeste anderen helpen.
We zijn vlak bij het toeristenbureau.  We vragen hier naar het hotel Boomerang (zelfde uitbater als van de appartementen).  Ze bellen voor ons om te horen of er plaats is, en reserveren voor 2 nachten.  Het is nog harder gaan regenen, het regent hier echt pijpenstelen.  De dame van het toeristenbureau zegt dat we een paraplu mogen meenemen en later terugbrengen.  En of ze hier behulpzaam zijn...
Valverde de hoofdstad van El Hierro is op een heuvel gelegen.  De straatjes zijn hier steil, heel erg steil.  We moeten ons schrap zetten willen we niet ongewild snel beneden zijn, zij het op ons achterwerk.  Nee, nee ... ik heb dit laatste niet uitgeprobeerd.
De manager van hotel Boomerang herkent ons en we krijgen prompt 2 mooie agenda's.  Voor het hotel betalen we 52 euro zonder ontbijt. We hebben ondertussen reuze honger en gaan eten in het restaurant dat bij het hotel hoort.  In El Hierro wordt lekkere kaas gemaakt en die serveren ze als voorgerecht.  Het is een harde gerrokte kaas maar heel fijn van smaak.  De Fransen zouden hier van griezelen, kaas als voorgerecht.  Maar voor mij als echte kaasfreak is de maaltijd al geslaagd.  Dan eten we een lekkere groentesoep en als hoofdschotel neemt Albert tonijn en ik steak.  Hierbij worden kleine ronde aardappeltjes in de pel gekookt gegeven, “Papas arrugadas”.  Wat ook niet mag ontbreken zijn de 2 sausjes.  Rode en groene “mojo” gemaakt van olie, azijn, look, zout, kruiden en … het geheim van de plaatselijke kok.  Er wordt kwistig met zout omgegaan, maar dat spoelen we door met de plaatselijke wijn: viño Frontera.  Het is een sterke wijn van 13 % en dat voel ik bij het rechtstaan.  Er wordt goede wijn gemaakt in El Hierro rond de streek van El Golfo, een deel hiervan is ook bestemd voor de export.
Ondertussen is het opgehouden met regenen, maar zullen we morgen ons wandelprogramma kunnen verder zetten.... ?



17:34 Gepost door Elly en Albert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.