09-04-05

verslag 16

Woensdag 16 maart

 

Om 9u zijn we op pad.  Het is heel mooi weer.  Geen wolkje aan de lucht.  De zon zit nog verscholen achter de hoge bergwand van El Golfo.  Dat is maar goed ook want het is onmiddellijk 900 meter stijgen.

 

 

De Camino de Jiname is een mooie aangelegde wandelweg met prachtige uitzichten op het El Golfodal en de kust.  Hij staat aangegeven met wegwijzers.  Blijkbaar zijn we heel goed ingestapt want na 2u30 zijn we al boven (met zware rugzakken).

We hebben hier het beste uitzicht op El Golfo te meer daar het vandaag zo’n helder weer is.  De zon staat nu pal boven ons. 

 

 

We gaan wat uit de zon en de wind zitten om te eten.  Voor we verder trekken wil ik nog een laatste blik werpen op het dal.  Wat een verassing! Van het dal is niets meer te zien.  Een dik wolkenpak hangt tot ongeveer 10 meter van de rand van de bergkam.  Waar komen die wolken plots vandaan? Ik roep er Albert bij en zeg nu moet je komen kijken, dit is niet te geloven.  Waren we hier een half uurtje later aangekomen, hadden we alleen maar wolken gezien.

 

 

Ik had gelezen dat El Hierro somt 4 seizoenen kent op 1 dag.  Als de weersverandering zo snel plaatsvindt, mogen ze blij zijn dat er maar 4 seizoenen zijn.

We trekken nu het binnenland in richting San Andres.  Het landschap is zacht golvend en het is aangenaam stappen in het zonneke.

Even voor San Andres kruist de Camino de la Virgen ons pad. 

Deze gaan we volgen tot in Valverde.  Wie ook het pad meevolgt is een jong koppel, eveneens met rugzakken en DE hond.  Jawel, die hond die met Albert mee van de supermarkt van Sabinosa is gelopen tot in Pozo de la Salud.  Nu loopt hij dus met deze mensen mee aan de andere kant van het eiland.  Ze lopen een eindje voor ons.  De hond volgt hen heel loom.  Ik denk, hij zal wel moe zijn maar niets is minder waar.  Plots schiet hij weg en begint achter 4 kalveren aan te lopen.  De beesten schrikken zich rot en rennen weg.  Maar de hond geeft niet af en blijft hen opjagen.  De kalveren lopen heuvel op heuvel af.  De vrouw roept naar de hond dat hij moet terugkomen.  Maar die beleeft de pret van zijn leven, de kalveren schrik van hun leven en wij kunnen niet meer verder stappen van het lachten.  De vrouw blijft maar de hond roepen maar die komt nu pas echt goed op dreef en stuurt de kalveren zelfs richting de vrouw, die met een kreet opzij springt.  Haar vriend gaat verder en zegt tegen haar dat ze naar hem moet komen.  En natuurlijk stopt de hond nu want hij denkt dat ze er vandoor gaan zonder hem.  Opnieuw heel loom alsof er niets is gebeurd volgt hij hen op de voet.

 

 

De Camino de la Virgen volgen we tot in Valverde.  Hier nemen we terug onze intrek in Hotel Boomerang dat we op voorhand geboekt hadden.  We gaan een auto reserveren voor morgen want er zijn nog enkele plaatsen die we graag willen bezoeken.

Het koppel met de hond is hier ook.  Ze vragen, de weg, naar Frontera want ze willen de hond terugbrengen.




17:18 Gepost door Elly en Albert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.